
Cando, na madrugada do 30 ao 31 de agosto de 1939, tropas alemás disfrazadas de polacas atacan a estación de radio fronteiriza de Gleiwitz e, ao día a seguir Hitler usa este incidente para xustificar a invasión de Polonia, son as aspiracións da burguesía alemá as que se materializan, a mesma burguesía que apoiou ao Führer no seu ascenso e presionara (e pagara) a Hindemburg para que, en 1932, nomeara a Adolf chanceler. A mesma burguesía que, detrás da wehrmacht, ía colocando as fábricas nos países vencidos.
Cando, o 7 de decembro de 1941, os servizos secretos ianques calan ante a alta posibilidade de que Xapón ataque unha base estadounidense e de Pearl Harbour se retiran os millores barcos de combate, é a burguesía dos Estados Unidos a que se materializa ao querer desprazar aos nipóns do posto de xendarmes do Pacífico.
Cando, durante os anos 30, Gran Bretaña e Franza deixan facer aos nazis nos Sudetes, en Renania e en Austria, son os desexos das respectivas burguesías de que Alemaña se enfronte á URSS e a destrúa (desexos que retomarían Churchill e Patton pretendendo que as tropas aliadas non parasen en Berlín e continuasen até Moscova).
Cando, despois de que no seu búnker Hitler se suicide e de que en Hiroshima decenas de miles de xaponeses desaparezan por mor das bombas atómicas, quen ocupa as áreas de poder que tiñan estas dúas potencias? Quen ocupou as prazas alemás de África? Quen asasinaba alxerianos mentres entraban os aliados en París o 8 de maio de 1944? Quen negaba a autodeterminación dos países da Indochina?
A partir de 1953, e até 1991, tivo lugar a mal chamada Guerra Fría, ou a Paz Quente, na que os conflitos por todo o mundo se sucederon, sempre para esmagar vontades populares e impor as alleas, por medo ao
efeito dominó, desde o golpe de Estado en Irán financado pola CIA en 1953, até o desembarco de marines en Panamá en 1989, pasando polo golpe de Estado chileno en 1973 e o asasinato de Lumumba en 1961, sen nos esquecer das guerras de Vietname, Afeganistán e El Salvador.
Coa queda do bloco socialista semella que soou de novo o pistolazo de saída para unha nova guerra. Igual que aconteceu en 1853, pero mudando a Península de Crimea polo Golfo Pérsico, en 1991 unha alianza foi en
socorro de Kuwait.
Desde ese ano sucedéronse outras guerras dos Balcáns (1991-2001), outra Guerra do Golfo (2003-?) e unha guerra en Afeganistán desde 2001 (que corre o perigo de estenderse a Paquistán). Paralelismos soan por eses lares do Oriente Medio.
Porque, é tan disparatado pensar que, na realidade, una nova guerra imperialista xa comezou hai 18 anos? É disparatado pensar que o denominador común dos anteriores conflitos nos Balcáns en Afeganistán e Iraque, das revoltas e guerras en Rusia e China son tomas de posición, frontes abertas, e que outras guerras se traban nos despachos, nos cúmios?
O 11 de setembro de 2001 non foron alemáns disfrazados de polacos os que atacaron as Torres Xemelgas de Nova Iorque, mais si eran as mesmas as intencións de quen cometeu tamaña felonía.
Son varios os indicios, os paralelismos, que nos indican cara a onde vai a Humanidade.
Porén, hai 70 anos, había un fascismo, unhas ideas polas cais ianques, soviéticos, franceses etcétera luitaron.
Será, nese futuro próximo, a imaxe dun muzulmán fanático tan forte para que os pobos do mundo secunden outra carnizaría a grande escala?